ایلام (یا عیلام)، قطعهای از خاور نزدیک، در محل امروزی استانهای ایلام و خوزستان در جنوب ایران (و قسمتهایی از جنوب عراق) قرار داشت و تمدنی چند هزار ساله را در برهۀ تاریخی حدود 3200 تا حدود 539 پیش از میلاد دربر میگرفت. نام ایلام در متنهای اکدی و سومری بهجا مانده، و در این زبانها به معنی «بلندیها» یا «سرزمین مرتفع» بوده است، اما خود ایلامیها سرزمینشان را هَلتَمی (یا هَلتَمتی) مینامیدند که به معنی «زمین خدا» بود. ایلامیها هرگز یک قوم یکپارچه نبودند، بلکه اتحادیهای از مردمان گوناگون ساکن در ناحیهای به این نام محسوب میشدند که بیشتر جمعیت آن در اطراف چند شهر مرکزی مثل اَوان، اَنشان، شیمَشکی، و شوش متمرکز بود. اشیای بهدستآمده از حفاریهای باستانشناسی در این ناحیه، بهویژه شوش، از وجود رابطههای تجاری گستردهای خبر میدهند که دامنۀ آن تا هند ادامه داشت و ایلام را به کانون اصلی دادوستد بین میانرودان و آسیای مرکزی و شرقی تبدیل میکرد. رونق اقتصادی ایلام در «دورۀ ایلام میانه» به اوج خود رسید و قدرت سیاسیای با خود بههمراه آورد که موجب شکلگیری «امپراتوری ایلام» شد.
مستند های بیشتر و همچنین مستند های تاریخ ایران و گردشگری را می توانید در جنرال تراول مشاهده کنید. جنرال تراول با روایت تاریخ ایران و معرفی جاذبههای گردشگری ایران، شما را به کشف زیباییهای سرزمینمان میبرد. در کنار آن، دریچهای تازه به جاذبههای گردشگری جهان میگشاییم تا در پیوندی زنده با تاریخ جهان، سفری فراموشنشدنی را تجربه کنید.